"ถ้ำมรกต"

            เมื่อกลางพรรษาปี ๒๕๓๑ คณะพระภิกษุและอุบาสกอุบาสิกาจำนวนหนึ่งในวัดท่าซุง ซึ่งแน่นอนว่าต้องมีอาตมาอยู่ด้วย ได้ดำริจะสร้างพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยเงินแท้ทั้งองค์ ถวายบูชาพระคุณหลวงพ่อ (สมณศักดิ์ที่พระสุธรรมยานเถร ในขณะนั้น)...
            แต่งานครั้งนั้นถูกหลวงพ่อสั่งยกเลิก เพราะมีบุคคลในวัดหลายท่านคัดค้าน คิดว่าพวกเราหาทุนเข้ากระเป๋าตัวเอง เพราะเป้าหมายเมื่อหักค่าใช้จ่ายแล้ว จะมีเงินถวายหลวงพ่อถึง ๒๔ ล้านบาท พระเดชพระคุณหลวงพ่อเกรงว่า จะเป็นเหตุให้แตกความสามัคคี จึงขอให้ยกเลิกโครงการเสีย...
            คำสั่งครูบาอาจารย์ย่อมเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ควรเทิดไว้เหนือเกล้าและปฏิบัติตาม คณะของอาตมาจึงต้องตามคืนเงิน ทอง อัญมณีทั้งหมด แก่ผู้ตั้งใจร่วมบุญ ในจำนวนอัญมณีทั้งหมดนั้น มีมรกตก้อนหนึ่งยังไม่ได้เจียรนัย คะเนแล้วน้ำหนักกว่า ๒,๐๐๐ กะรัต..!
            ท่านผู้อ่านทั้งหลาย เจ้าผลึกหกเหลี่ยมเขียวขจีชนิดนี้ ถ้าเป็นชนิดนิยมในท้อง ตลาด มีราคาถึงกะรัตละ ๘๐,๐๐๐ บาท..! ที่สำคัญคือ ก้อนขนาดนี้นับเป็นโคตรมรกตแล้ว เจ้าของผู้ศรัทธานี้เป็นใครกันหนอ..? จึงถวายของราคามหาศาลขนาดนี้ โดยไม่คิดเสียดายแม้แต่น้อย..!
            ติดตามสอบถามแล้วจึงทราบว่า เจ้าของหินมีค่าก้อนนี้คือ ท่านสมปอง (พระสมปอง สุธมฺมสนฺตจิตฺโต) พระในวัดท่าซุงนั่นเอง ท่านเป็นรุ่นน้อง บวชหลังอาตมาสามรุ่น อาตมาสอบถามที่มาของมรกตก้อนนี้ ท่านสมปองเล่าให้ฟังว่า...
            สมัยเป็นฆราวาส บิดาท่านและตัวท่านเคยขอสัมปทานเหมืองแร่ ได้ไปพบแผนสำรวจแร่เก่าของนักสำรวจชาวเยอรมัน ซึ่งนักสำรวจท่านนั้นได้เสียชีวิตไปแล้ว ในแผนการสำรวจนั้น ได้ระบุถึงภูเขาลูกมหึมา ที่เป็นแร่ทรงคุณค่ามหาศาลทั้งภูเขา..!
            ท่านได้เดินทางเข้าไปสำรวจยังสถานที่นั้น ตามที่แผนที่ระบุไว้ แล้วพบว่าแร่ชนิดนี้ทางอเมริกากำลังหาอยู่ เพื่อนำไปใช้ในโครงการกระสวยอวกาศ ถ้านำมาทำเป็นวัสดุเคลือบผิวยานอวกาศ จะทนความร้อนได้สูงมาก และมีน้ำหนักเบา ราคารับซื้อกิโลกรัมละ ๑ ล้านดอลลาร์..!
            ท่านยังพบด้วยว่าแร่ชนิดนี้ เป็นต้นกำเนิดของมรกต ซึ่งมรกตนั้นมีอยู่เจ็ดชนิด นี่เป็นหนึ่งในเจ็ดชนิดนั้น ท่านพบมรกตเป็นจำนวนมาก จึงนำออกมาเป็นหลักฐาน ๑ ก้อน คือ ก้อนที่ถวายพระนี่เอง และในภูเขานั้น ท่านยังพบยูเรเนียมเป็นจำนวนมหาศาลอีกด้วย..!
            อาตมารับฟังก็จดจำไว้ และลืมไปตามกาลเวลา หลังจากนั้น อาตมาออกเดินป่าตามสถานที่ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเมืองลับแลที่สุโขทัย บึงลับแลที่กาญจนบุรี เพื่อทดสอบอารมณ์ปฏิบัติของตนเอง อาตมาก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เอ..? สถานที่เช่นนี้น่าไปมาก...
            เมื่อตกลงใจจะไป อาตมาจึงสอบถามเส้นทางจากท่านสมปอง ท่านบอกว่า แผนที่เดินทางนั้น ท่านได้มอบให้ลูกศิษย์คนสำคัญของหลวงพ่อ คือ จ่าปัญญา (จ.ส.ต. ปัญญา อ่องคล้าย) ไปแล้ว แต่ให้อาตมาไปสอบถามเส้นทางจากโยมคนหนึ่งชื่อคุณตาโย...
            คุณตาคนนี้เคยนำทางให้ท่านสมัยเป็นฆราวาส สัญลักษณ์ของคุณตาคือ ๑. อยู่กันสองตายายไม่มีลูกหลาน ๒. ปลูกสมุนไพรไว้มาก ๓. มีอาชีพตีมีด ๔. ไม่ยอมใช้ไฟฟ้าอย่างเด็ดขาด ที่ท่านย้ำนักก็คือ "ระวังอันตรายจากกัมมันตภาพรังสีนะครับ..!”
            อันตรายจากรังสีอาตมาไม่กลัว เพราะเชื่อในพุทธานุภาพของพระหางหมาก ซึ่งหลวงพ่อบอกว่า “รัศมี ๔ เมตรรอบองค์พระ รังสีนิวเคลียร์เข้าไม่ได้” และพระของหลวงพ่อทุกรุ่น ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๒๑ ขึ้นมา กันรังสีนิวเคลียร์ได้ทั้งสิ้น แบบนี้จะไปกลัวทำไม..?
            ๒๙ ธันวาคม ๒๕๓๓ ทางวัดจัดงานพุทธาภิเษก พระคำข้าว รุ่นที่ ๒ ในจำนวนญาติโยมที่มากันมืดฟ้ามัวดินนั้น มีหัวหน้าชาติชายป่าไม้จอมเฮี้ยบ และแข (ดวงแข คชภูมิ) เพื่อนรุ่นน้องสมัยฆราวาสมาในงานด้วย...
            หัวหน้าชาติชาย (คุณชาติชาย ลือพาณิชย์กุล) พอทราบว่าอาตมาจะไปถ้ำมรกต ก็ขอไปด้วยทันที โดยอาสาจะขนเสบียงไปให้ ซึ่งอาตมาบอกว่า "เอาหมูสวรรค์ไปซัก ๒ กิโล ก็เหลือแหล่แล้ว" ดังนั้น อาตมาจึงได้ผู้ติดตามชั้นยอดไปด้วย ๑ คน...
            อาตมาฉวยโอกาสฝากบริขารธุดงค์ไปกับรถของแข โดยนัดวันเวลาให้ไปรับอาตมาที่บ้านแม่เบ็ญ (อาจารย์เบ็ญจา วิบูลย์พันธุ์) ที่อู่ทองในอาทิตย์หน้า ส่วนอาตมารบกับญาติโยมในงานพุทธาภิเษกจนเป็นลม หลายคนขอตามไปด้วย แต่อาตมาปฏิเสธไปทั้งสิ้น..!
            กราบลาหลวงพ่อลงกรุงเทพฯ เนื่องจากเป็นวันปีใหม่ ตั๋วรถถูกจองเต็มหมด อาตมาจึงขอร้องให้คุณโอเลี้ยง (คุณโอภาส เยาวฤทธิกร) ช่วยขับรถไปส่งที่ท่ารถวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท รถทัวร์เที่ยวแรก ๐๔.๒๐ น. ของที่นี่ไม่มีใครจองตั๋ว เขาให้แย่งกันขึ้นเองตามดวง...
            หลวงพ่อบอกว่าคนจะไปนิพพานชาตินี้ ต้องมีความคล่องตัวสูง อาตมากับหัวหน้าชาติชายต่างต้องการไปนิพพานทั้งคู่ จึงใช้ความคล่องตัวขึ้นไปนั่งปร๋อบนรถ ขณะที่ผู้หาที่นั่งไม่ได้ แออัดยัดเยียดกันเป็นปลากระป๋อง แทบจะขี่คอกันไปเลยล่ะ..!
            ถึงกรุงเทพฯ แปดโมงเช้า แม่เจ้าโว้ย..! ผู้คนมากมายอะไรขนาดนี้ ยืนรอแท็กซี่จากหมอชิตยันสะพานควาย แท็กซี่ฉวยโอกาสขึ้นราคาแทบหูดับ เคยไปหกสิบ พ่อโขกซะร้อยแปดสิบ ไม่ไปมันไม่ง้อ ต่อก็ไม่ได้ จากวัดท่าซุงถึงวัดเทพศิรินทราวาส อาตมาจ่ายค่ารถไปเกือบห้าร้อยบาท..!
            โทรไปหาโส่ย (จันทกานต์ ตรีอุดมสิน) ยืนยันว่ามาตามที่นิมนต์แน่นอน แล้วโทรบอกลูกปุ๊ก (สุมาลี ตีรเลิศพานิช) ลูกสาวคนเก่ง บอกว่าพ่อมาแล้ว ลูกปุ๊กจัดแจงบอกพี่มุกดา (คุณมุกดา เพชรชื่นสกุล) ให้มาส่งข้าวเพล วันนี้เลยฉันแค่ตอนเพลมื้อเดียว...
            รุ่งเช้าไปเปิดร้านใหม่ให้โส่ย หัวหน้าชาติชายกับพี่มุกดาไปด้วย เสี่ยล้ง (สุเมธ ตรีอุดมสิน) เอารถมารับ ร้านใหม่ติดตั้งเครื่องจักรเพียบเลย นัน (วรุณกาญจน์ ตรีอุดมสิน) แม่ครัวประจำตัวของอาตมาเป็นคนคุมร้านเอง...
            แม่ของโส่ยถวายผ้าไตรใหม่ทั้งชุด เลยต้องครองผ้าใหม่สวดพระปริตรให้ แล้วรับการถวายเพล อาหารมากมายมหาศาล ของถวายอีกเยอะแยะขนไม่หมด ตอนสวดมนต์จวนจบ เห็นเจ้าแม่กวนอิมมาพรมน้ำมนต์ให้ แม่ของโส่ยนับถือท่านมาก ท่านจึงมาสงเคราะห์ให้เป็นพิเศษ ...
            ออกจากบ้านโส่ย ก็ไปวัดโสมนัส กราบหลวงปู่อ่ำ ธมฺมทตฺโต ท่านมีสมณศักดิ์เป็นเจ้าคุณพระราชกวี เอาของที่รับจากแม่ของโส่ยทั้งหมด ยกเว้นกระเป๋าเงินกับผ้าไตร ถวายทำบุญกับท่านจนหมด ท่านให้พรแล้วถามว่า "มีธุระอะไรอีกหรือเปล่า..?"
            อาตมาแกล้งถามเกี่ยวกับสังโยชน์ เพราะทราบว่าท่านเป็นพระโพธิสัตว์ จะอธิบายสังโยชน์โดยละเอียดไม่ได้ และก็เป็นจริงตามนั้น หลวงปู่ท่านพูดวนอยู่แค่สังโยชน์ ๕ แสดงว่าอารมณ์ท่านเทียบเท่าพระอนาคามี พอถามท่านว่าจะไปเลยหรืออยู่ต่อ ท่านอึ้ง...
            "เดี๋ยว..ขอผมพิจารณาก่อน มันเกี่ยวกับอาบัติข้ออวดอุตริมนุสธรรม" อาตมากราบเรียนว่า ถือว่าเป็นการเล่าให้ฟัง ไม่ใช่การอวดด้วยปรารภโลกธรรม เท่านั้นเอง หลวงปู่ท่านเล่าเป็นน้ำไหลไฟดับ บางตอนอาตมาเข้าใจคนเดียว หัวหน้าชาติชายกับพี่มุกดาฟังจนมึน
            หลวงปู่เล่าถึงท่านถอดกายทิพย์ได้เอง ขึ้นไปกราบองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์ทรงบอกถึงความสัมพันธ์หนหลัง ครั้งที่หลวงปู่เป็นช้างปาลิไลยกะ ได้อุปัฏฐากองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และหลวงปู่จะไปตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าองค์ที่ ๑๐ ของกัปนี้...
            ได้รับคำบอกเล่าจากสมเด็จพระศรีอาริยเมตไตรย ว่าเคยปรารถนาพุทธภูมิมาด้วยกัน ตั้งแต่ ๑๖ อสงไขย ๔ แสนมหากัปที่แล้ว ในสมัยสมเด็จพระพุทธสิริมิตรสัมมาสัมพุทธเจ้า หลวงปู่ประเดิมความปรารถนาพุทธภูมิชาติแรกด้วยการตกนรก..!
            ชาตินี้เกิดมาทำการรวบรวมประวัติอักษรไทย เพราะท่านเป็นคนต้นคิดอักษรไทย ซึ่งมีแผ่นกระเบื้องจารจากเมืองโบราณคูบัวเป็นหลักฐาน ว่าอักษรไทยมีมาก่อนสุโขทัยมากนัก และคนไทยอยู่ในสุวรรณภูมิมาแต่ต้น ไม่ได้มาจากภูเขาอัลไตตามที่ฝรั่งมันเขียนกันส่งเดช และคนก็เชื่อกันทั้งบ้านทั้งเมือง...
            ความจริงสมเด็จพระศรีอาริยเมตไตรย จะต้องมาเกิดเพื่อทำหน้าที่นี้ แต่เห็นว่าหลวงปู่เป็นต้นคิดอักษรเอง จึงขอให้หลวงปู่มาเกิดแทน แล้วท่านสอนการอ่านอักขระโบราณ พอท่านชี้อาตมาก็อ่านออกตามที่ท่านบอก พอท่านเลิกชี้ อาตมาก็เห็นเป็นตัวยึกยือเหมือนเดิม อ่านไม่ออกซักคำ..!
            คุยกันตั้งแต่เที่ยงถึงบ่ายสามโมง กราบลากลับวัดเทพศิรินทร์ หัวหน้าชาติชายแอบกระซิบว่า ความลังเลสงสัยในพระรัตนตรัยลดลงไปมาก เพราะภาษาไทย – จีนโบราณที่ท่านสอนให้อ่านนั้น เป็นชื่อ – แซ่เก่าของตน ซึ่งไม่ได้ประกาศนามท้ารบซักหน่อย หลวงปู่ท่านกลับเขียนออกมาจนหมด..!
            ตอนค่ำ คนมาสวัสดีปีใหม่มาก ลูกปุ๋ม (ชุติมา นฤภัย) เป็นหวัดงอมก็ยังมา เกียง (มาลินี ตีรเลิศพานิช) ถวายหมูสวรรค์ ๒ ก.ก. ถ่านไฟฉายชนิดพิเศษ ๒ ก้อน นิด (กนกพร เพชรชื่นสกุล) ถวายบะหมี่สำเร็จรูป ๑ ลัง เค็ง (มาลีวรรณ ตีรเลิศพานิช) ถวายช็อคโกแล็ต ๑ ก.ก. และขอหวยเป็นการตอบแทน แสบจริง ๆ..!
            อาตมาฝึกวิชา "ยืมดอกไม้บูชาพระ" สำเร็จมาตั้งแต่สมัยฆราวาส ใครให้ของขวัญมาเป็นส่วนตัว อาตมาจะมอบเป็นของขวัญคนอื่นต่อ จึงเป็นคนที่ตัวเบา เพราะไม่ต้องแบกอะไรให้หนัก คนรับก็ดีใจ คนให้ก็ชื่นชม ดังนั้น..ของที่รับมาในวันนี้ จึงเหลือแต่เงินทำบุญเท่านั้น...
            เช้ามืด..พี่สุรกานต์ (คุณสุรกานต์ เพชรชื่นสกุล) มารับไปงานทำบุญวันตายครบรอบปีให้คุณยาย อาตมาโทรไปหาแดง (มงคล จอมผา) บอกเลื่อนเวลาไปเชียงใหม่ แดงพอรู้ว่าอาตมาจะไป "ถ้ำมรกต" ก็ทิ้งงานทั้งหมดขอตามไปด้วย โดยนัดพบที่หน้าไปรษณีย์บางกอกน้อยตอนเที่ยงตรง...
            พี่มุกดามาไม่ทัน จึงถูกทิ้งตามระเบียบ อาตมาไปถึงบ้านน้าฟ้าคนก็เต็มแล้ว ไม่อยากวุ่นวายกับใคร จึงหลบไปพักบนห้องพระ จนได้เวลางานจึงลงมา มีพระจีนมาทำพิธีตีกระดิ่ง สวดมนต์จนอาตมาหลับไปได้ตื่นใหญ่ จิตนี้มีสภาพรู้จริง ๆ มันตื่นก่อนพระสวดจบแค่ ๓ – ๔ วินาทีเท่านั้น..!
            เห็นความวุ่นวายของทุกคนแล้วตลกดี หัวหน้าชาติชายนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว ถ้าจิตเราสงบไม่วุ่นวายตามเขา เราก็จะเห็นละครโรงใหญ่ที่แสนสนุก ถ้าเราวุ่นไปกับเขา ก็จะถูกกระแสโลกพาวนเวียนไปไม่รู้ตัว จะมารู้อีกทีก็ตอนเครียดมากๆ แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ก็แย่...
            เมื่อเช้าฉันโจ๊กไป ๑ ชาม ตอนเพลฉันผลไม้แทนข้าว แจกวัตถุมงคลจนหมดย่าม แล้วออกไปตามนัด แดงมาก่อนเวลา ๑๐ นาที แม่ทองดี (คุณทองดี จอมผา) คุณแม่ของแดง ติดรถมาด้วย นั่งสรรเสริญลูกชายจนอาตมากลั้นไม่อยู่ หัวเราะแข่งกันจนลั่นรถไปเลย..!
            แดงขอแวะบ้านเก็บข้าวของใส่แพ็คหลัง ห้องนอนของแดงมีแต่เขาเก้ง เขากวาง เขาสมัน กะโหลกเสือ กะโหลกหมี กระดองเต่า เปลือกหอย ต้นไม้ดัด ฯลฯ แดงถวายไม้ถือถักด้วยย่านลิเพา ๑ อัน ไม้มะค่ากลึง ๑ อัน พี่มุกดาเอาเค้กกล่องใหญ่ สวัสดีปีใหม่กับแม่ทองดี...
            ออกรถไปทางสุพรรณสายใหม่ เข้าทางบางเลน อาตมาเลยขอแวะบ้าน ให้พี่มุกดาเอาปืนลูกซองบราวนิงก์ ห้านัดออโตเมติก ระบบแก๊สออปเรชัน รุ่น เอฟ.เอน.๒๐๐๐ ติดรถไปด้วย เพราะพี่มุกดาซื้อกระสุนไป ๑ กล่อง จะไปซ้อมมือไว้ปราบบ้านเล็กและสามี คงได้เป็นข่าวหน้าหนึ่งกันบ้าง..!
            ถึงอู่ทอง แม่เบ็ญกำลังไขประตูบ้านพอดี จุ๋ม (เบญจรัตน์ วิบูลย์พันธุ์) กับจุ๊บ (เบญจพร วิบูลย์พันธุ์) ก็อยู่พร้อมหน้า อาตมาเลยสั่งติวเข้ม จากวันก่อนสามทุ่มงานยังไม่เสร็จ วันนี้ไม่ทันหนึ่งทุ่ม ทั้งสามแม่ลูก ก็ขึ้นมาฟังเทศน์ “กัณฑ์มหาราช” กันแล้ว..!
            มีแขกมาขัดจังหวะ ๓ – ๔ คน พอแขกไปก็ทำพิธีสะเดาะเคราะห์ให้จุ๋ม ความจริงไม่ใช่สะเดาะเคราะห์ เป็นการทำบุญหนีเคราะห์ต่างหาก น้าเล็ก (อาจารย์จารุวรรณ ศรีแสงจันทร์) ก็มา งวดนี้น้าเล็กซื้อวีดิโอเอาไว้เปิดเทปธรรมะของหลวงพ่อ เป็นการสงเคราะห์คนแถวบ้านที่ไม่ได้ไปวัดท่าซุง...

************************

ภายในถ้ำมรกต

บนยอดเขาเหนือถ้ำมรกต

************************

กราบทำบุญวันเกิดหลวงปู่บุดดา ถาวโร

๙ มกราคม ๒๕๓๔
พระเล็ก สุธมฺมปญฺโญ

"ที่..(ชื่อสถานที่)..ครับหลวงพ่อ"
"ใช่..ใช่..ถ้าเป็นที่นั่นก็ถูกต้อง"

๑๑ สิงหาคม ๒๕๓๔
พระเล็ก สุธมฺมปญฺโญ